• 【C语言】动态内存管理


    简单不先于复杂,而是在复杂之后

    在这里插入图片描述

    1. 为什么存在动态内存分配

    我们已经掌握的内存开辟方式有:

    int val = 20;//在栈空间上开辟4个字节
    char arr[10] = {0};//在栈空间上开辟10个字节的连续空间
    
    • 1
    • 2

    但是上述的开辟空间的方式有两个特点:

    ​ 1.空间开辟大小是固定的。

    ​ 2.数组在声明的时候,必须指定数组的长度,它所需要的内存在编译时分配。

    但是对于空间的需求,不仅仅是上述的情况。有时候我们需要的空间大小在程序运行的时候才能知道,那数组的编译时开辟空间的方式就不能满足了。

    这个时候就需要动态内存开辟了。

    2. 动态内存函数的介绍

    2.1 malloc free

    C语言提供了一个动态内存开辟的函数;

    void* malloc (size_t size); 
    
    • 1

    这个函数向内存申请一块连续可用的空间,并返回指向这块空间的指针。

    • 如果开辟成功,则返回一个指向开辟好空间的指针。

    • 如果开辟失败,则返回一个NULL指针,因此 malloc 的返回值一定要做检查。

    • 返回值的类型是 void* ,所以 malloc 函数并不知道开辟空间的类型,具体在使用的时候使用者自己来决定。

    • 如果参数 size 为 0 ,malloc 的行为是标准未定义的,取决于编译器。

      C语言提供了另外一个函数 free ,专门是用来做动态内存的释放和回收的,函数原型如下:

    void free (void* ptr);
    
    • 1

    free 函数用来释放动态内存开辟的内存。

    • 如果参数 ptr 指向的空间不是动态内存开辟的,那 free 函数的行为是未定义的。
    • 如果参数 ptr 是 NULL 指针,则函数什么事都不做。

    malloc 和 free 都声明在 stdlib.h 头文件中。

    #include
    #include
    
    int main()
    {
    	int num = 0;
    	scanf("%d", &num);
    	//int arr[num] = { 0 };
    
    	int* ptr = NULL;
    	ptr = (int*)malloc(num * sizeof(int));
    	if (NULL != ptr)//判断ptr指针是否为空
    	{
    		int i = 0;
    		for (i = 0; i < num; i++)
    		{
    			*(ptr + i) = 0;
    		}
    	}
    	free(ptr);//释放ptr所指向的动态内存
    	ptr = NULL;//是否有必要?
    
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23
    • 24
    • 25

    2.2 calloc

    C语言还提供了一个函数叫 calloc, calloc 函数也用来动态内存分配。

    void* calloc (size_t num, size_t size);
    
    • 1
    • 函数的功能是为 num 个大小为 size 的元素开辟一块空间,并且把空间的每个字节初始化为0。
    • 与函数 malloc 的区别只在于 calloc 会在返回地址之前把申请的空间的每个字节初始化为全0。
    #include
    #include
    
    int main()
    {
    	int* p = (int*)calloc(10, sizeof(int));
    	if (NULL != p)
    	{
    		//使用空间
    	}
    	free(p);
    	p = NULL;
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15

    在这里插入图片描述

    所以如果我们对申请的内存空间的内容要求初始化,可以用 calloc 函数来完成任务。

    2.3 realloc

    • realloc 函数的出现让动态内存管理更加灵活。
    • 有时我们会发现过去申请的空间太小了,有时候我们又会觉得申请的空间过大了,那为了合理的使用内存,我们一定会对内存的大小做灵活的调整。那 realloc 函数就可以做到对动态开辟内存大小的调整。
    void* realloc (void* ptr, size_t size);
    
    • 1
    • ptr 是要调整的内存地址
    • size 调整之后新大小
    • 返回值为调整之后的内存起始位置
    • 这个函数调整原内存空间大小的基础上,还会将原来内存中的数据移动到的空间
    • realloc 在调整内存空间的是存在两种情况:
      • 情况1:原有空间之后有足够大的空间
      • 情况2:原有空间之后没有足够大的空间

    在这里插入图片描述

    情况1

    当是情况1的时候,要扩展内存就直接在原有内存之后直接追加空间,原来空间的数据不发生变化。

    情况2

    当是情况2的时候,原有空间之后没有足够多的空间时,扩展的方法是:在堆空间上另找一个合适大小的连续空间来使用。这样函数返回的是一个新的内存地址。

    由于上述两种情况,realloc 函数的使用就要注意一些。

    #include
    #include
    
    int main()
    {
    	int* ptr = (int*)malloc(100);
    	if (ptr != NULL)
    	{
    		//业务处理
    	}
    	else
    	{
    		exit(EXIT_FAILURE);
    	}
    
    	//扩展容量
    	//
    	ptr = (int*)realloc(ptr, 1000);
    
    	int* p = NULL;
    	p = realloc(ptr, 1000);
    	if (p != NULL)
    	{
    		ptr = p;
    	}
    	//业务处理
    
    	free(ptr);
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23
    • 24
    • 25
    • 26
    • 27
    • 28
    • 29
    • 30
    • 31

    2.4 动态通讯录的实现

    动态版本的通讯录:

    1. 通讯录默认能存放3个人的信息
    2. 如果空间不够了,就增加空间,每次增加2个人的空间

    test.c

    #define _CRT_SECURE_NO_WARNINGS 1
    #include"contact.h"
    
    enum Option
    {
    	EXIT,
    	ADD,
    	DEL,
    	SEARCH,
    	MODIFY,
    	SHOW,
    	SORT
    };
    
    void menu()
    {
    	printf("**********************************************\n");
    	printf("***********  1. add         2. del.    *******\n");
    	printf("***********  3. search      4. modify  *******\n");
    	printf("***********  5. show        6. sort    *******\n");
    	printf("***********  0. exit                   *******\n");
    	printf("**********************************************\n");
    }
    
    int main()
    {
    	int input = 0;
    	Contact con;//通讯录
    	//初始化通讯录
    	InitContact(&con);
    
    	do
    	{
    		menu();
    		printf("请选择:>");
    		scanf("%d", &input);
    		switch (input)
    		{
    		case ADD:
    			AddContact(&con);
    			break;
    		case DEL:
    			DelContact(&con);
    			break;
    		case SEARCH:
    			SearchContact(&con);
    			break;
    		case MODIFY:
    			ModifyContact(&con);
    			break;
    		case SHOW:
    			ShowContact(&con);
    			break;
    		case SORT:
    			SortContact(&con);
    			break;
    		case EXIT:
    			DestroyContact(&con);
    			printf("退出通讯录\n");
    			break;
    		default:
    			printf("选择错误\n");
    			break;
    		}
    	} while (input);	
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23
    • 24
    • 25
    • 26
    • 27
    • 28
    • 29
    • 30
    • 31
    • 32
    • 33
    • 34
    • 35
    • 36
    • 37
    • 38
    • 39
    • 40
    • 41
    • 42
    • 43
    • 44
    • 45
    • 46
    • 47
    • 48
    • 49
    • 50
    • 51
    • 52
    • 53
    • 54
    • 55
    • 56
    • 57
    • 58
    • 59
    • 60
    • 61
    • 62
    • 63
    • 64
    • 65
    • 66
    • 67
    • 68

    contact.h

    #pragma once
    #include
    #include
    #include
    #include
    
    #define DEFAULT_SZ 3
    #define INC_SZ 2
    #define MAX 100
    #define MAX_NAME 20
    #define MAX_SEX 10
    #define MAX_TELE 12
    #define MAX_ADDR 30
    
    //类型的声明
    //人的信息
    typedef struct PeoInfo
    {
    	char name[MAX_NAME];
    	int age;
    	char sex[MAX_SEX];
    	char tele[MAX_TELE];
    	char addr[MAX_ADDR];
    }PeoInfo;
    
    
    通讯录
    静态版本
    //typedef struct Contact
    //{
    //	PeoInfo data[MAX];//存放人的信息
    //	int count;//记录当前通讯录中实际人的个数
    //
    //}Contact;
    
    //动态版本
    typedef struct Contact
    {
    	PeoInfo* data;//存放人的信息3
    	int count;//记录当前通讯录中实际人的个数
    	int capacity;//当前通讯录的容量
    
    }Contact;
    
    //初始化通讯录
    int InitContact(Contact* pc);
    
    //增加联系人到通讯录
    void AddContact(Contact* pc);
    
    //打印通讯录
    void ShowContact(const Contact* pc);
    
    //删除指定联系人
    void DelContact(Contact* pc);
    
    //查找指定联系人
    void SearchContact(const Contact* pc);
    
    //修改指定联系人
    void ModifyContact(Contact* pc);
    
    //排序通讯录中的内容
    //按照名字来排序
    //按照年龄来排序
    //.....
    void SortContact(Contact* pc);
    
    //销毁通讯录
    void DestroyContact(Contact* pc);
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23
    • 24
    • 25
    • 26
    • 27
    • 28
    • 29
    • 30
    • 31
    • 32
    • 33
    • 34
    • 35
    • 36
    • 37
    • 38
    • 39
    • 40
    • 41
    • 42
    • 43
    • 44
    • 45
    • 46
    • 47
    • 48
    • 49
    • 50
    • 51
    • 52
    • 53
    • 54
    • 55
    • 56
    • 57
    • 58
    • 59
    • 60
    • 61
    • 62
    • 63
    • 64
    • 65
    • 66
    • 67
    • 68
    • 69
    • 70

    contact.c

    #define _CRT_SECURE_NO_WARNINGS 1
    #include"contact.h"
    
    //静态版本
    //void InitContact(Contact* pc)
    //{
    //	assert(pc);
    //	pc->count = 0;
    //	memset(pc->data, 0, sizeof(pc->data));
    //}
    
    //动态版本
    int InitContact(Contact* pc)
    {
    	assert(pc);
    	pc->count = 0;
    	pc->data = (PeoInfo*)calloc(DEFAULT_SZ, sizeof(PeoInfo));
    	if (pc->data == NULL)
    	{
    		printf("InitContact:%s\n", strerror(errno));
    		return 1;
    	}
    	pc->capacity = DEFAULT_SZ;
    }
    
    
    静态版本
    //void AddContact(Contact* pc)
    //{
    //	assert(pc);
    //	if (pc->count == MAX)
    //	{
    //		printf("通讯录已满,无法添加\n");
    //		return;
    //	}
    //
    //	printf("请输入名字:>");
    //	scanf("%s", pc->data[pc->count].name);
    //
    //	printf("请输入年龄:>");
    //	scanf("%d", &(pc->data[pc->count].age));
    //	//其他成员是数组,数组名本身就是地址,age是整形变量,所以要取地址
    //
    //	printf("请输入性别:>");
    //	scanf("%s", pc->data[pc->count].sex);
    //
    //	printf("请输入电话:>");
    //	scanf("%s", pc->data[pc->count].tele);
    //
    //	printf("请输入地址:>");
    //	scanf("%s", pc->data[pc->count].addr);
    //
    //	pc->count++;
    //	printf("增加成功\n");
    //}
    //
    
    void CheckCapacity(Contact* pc)
    {
    	if (pc->count == pc->capacity)
    	{
    		PeoInfo* ptr = (PeoInfo*)realloc(pc->data, (pc->capacity + INC_SZ) * sizeof(PeoInfo));
    		if (ptr == NULL)
    		{
    			printf("AddContact:%s\n", strerror(errno));
    			return;
    		}
    		else
    		{
    			pc->data = ptr;
    			pc->capacity += INC_SZ;
    			//增容成功
    		}
    	}
    
    }
    
    //动态版本
    void AddContact(Contact* pc)
    {
    	assert(pc);
    	//增容
    	CheckCapacity(pc);
    
    	printf("请输入名字:>");
    	scanf("%s", pc->data[pc->count].name);
    
    	printf("请输入年龄:>");
    	scanf("%d", &(pc->data[pc->count].age));
    	//其他成员是数组,数组名本身就是地址,age是整形变量,所以要取地址
    
    	printf("请输入性别:>");
    	scanf("%s", pc->data[pc->count].sex);
    
    	printf("请输入电话:>");
    	scanf("%s", pc->data[pc->count].tele);
    
    	printf("请输入地址:>");
    	scanf("%s", pc->data[pc->count].addr);
    
    	pc->count++;
    	printf("增加成功\n");
    }
    
    void ShowContact(const Contact* pc)
    {
    	assert(pc);
    	int i = 0;
    	printf("%-20s\t%-5s\t%-5s\t%-12s\t%-30s\n", "名字", "年龄", "性别", "电话", "地址", "");
    	for (i = 0; i < pc->count; i++)
    	{
    		printf("%-20s\t%-3d\t%-5s\t%-12s\t%-30s\n",
    			pc->data[i].name,
    			pc->data[i].age,
    			pc->data[i].sex,
    			pc->data[i].tele,
    			pc->data[i].addr);
    	}
    }
    
    
    
    
    void DelContact(Contact* pc)
    {
    	char name[MAX_NAME];
    	assert(pc);
    	if (pc->count == 0)
    	{
    		printf("通讯录为空,没有信息可以删除\n");
    		return;
    	}
    	printf("请输入要删除人的名字:>\n");
    	scanf("%s", name);
    
    	//1.查找
    	int pos = FindByName(pc, name);
    	if (pos == -1)
    	{
    		printf("要删除的人不存在\n");
    		return;
    	}
    	//2.删除
    	int i = 0;
    	for (i = pos; i < pc->count-1; i++)
    	{
    		pc->data[i] = pc->data[i + 1];
    	}
    	pc->count--;
    
    	printf("删除成功\n");
    }
    
    static int FindByName(Contact* pc, char name[])
    {
    	assert(pc);
    	int i = 0;
    	for (i = 0; i < pc->count; i++)
    	{
    		if (0 == strcmp(pc->data[i].name, name))
    		{
    			return i;
    		}
    	}
    	return -1;
    }
    
    void SearchContact(const Contact* pc)
    {
    	assert(pc);
    	char name[MAX_NAME];
    
    	printf("请输入要查找人的名字:>\n");
    	scanf("%s", name);
    	//1.查找
    	int pos = FindByName(pc, name);
    	if (pos == -1)
    		printf("要查找的人不存在\n");
    	else
    		printf("%-20s\t%-3d\t%-5s\t%-12s\t%-30s\n",
    			pc->data[pos].name,
    			pc->data[pos].age,
    			pc->data[pos].sex,
    			pc->data[pos].tele,
    			pc->data[pos].addr);
    
    }
    
    void ModifyContact(Contact* pc)
    {
    	assert(pc);
    	char name[MAX_NAME];
    
    	printf("请输入要修改人的名字:>\n");
    	scanf("%s", name);
    	//1.查找
    	int pos = FindByName(pc, name);
    	if (pos == -1)
    	{
    		printf("要修改的人不存在\n");
    	}
    	else
    	{
    		printf("要修改人的信息已经查找到,接下来开始修改\n");
    
    		printf("请输入名字:>");
    		scanf("%s", pc->data[pos].name);
    
    		printf("请输入年龄:>");
    		scanf("%d", &(pc->data[pos].age));
    
    		printf("请输入性别:>");
    		scanf("%s", pc->data[pos].sex);
    
    		printf("请输入电话:>");
    		scanf("%s", pc->data[pos].tele);
    
    		printf("请输入地址:>");
    		scanf("%s", pc->data[pos].addr);
    
    		printf("修改成功\n");
    	}
    
    }
    
    int cmp_peo_bt_name(const void* e1, const void* e2)
    {
    	return strcmp(((PeoInfo*)e1)->name, ((PeoInfo*)e2)->name);
    }
    
    //按照名字来排序
    void SortContact(Contact* pc)
    {
    	assert(pc);
    	qsort(pc->data, pc->count, sizeof(PeoInfo), cmp_peo_bt_name);
    
    	printf("排序成功\n");
    }
    
    
    void DestroyContact(Contact* pc)
    {
    	assert(pc);
    	free(pc->data);
    	pc->data = NULL;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23
    • 24
    • 25
    • 26
    • 27
    • 28
    • 29
    • 30
    • 31
    • 32
    • 33
    • 34
    • 35
    • 36
    • 37
    • 38
    • 39
    • 40
    • 41
    • 42
    • 43
    • 44
    • 45
    • 46
    • 47
    • 48
    • 49
    • 50
    • 51
    • 52
    • 53
    • 54
    • 55
    • 56
    • 57
    • 58
    • 59
    • 60
    • 61
    • 62
    • 63
    • 64
    • 65
    • 66
    • 67
    • 68
    • 69
    • 70
    • 71
    • 72
    • 73
    • 74
    • 75
    • 76
    • 77
    • 78
    • 79
    • 80
    • 81
    • 82
    • 83
    • 84
    • 85
    • 86
    • 87
    • 88
    • 89
    • 90
    • 91
    • 92
    • 93
    • 94
    • 95
    • 96
    • 97
    • 98
    • 99
    • 100
    • 101
    • 102
    • 103
    • 104
    • 105
    • 106
    • 107
    • 108
    • 109
    • 110
    • 111
    • 112
    • 113
    • 114
    • 115
    • 116
    • 117
    • 118
    • 119
    • 120
    • 121
    • 122
    • 123
    • 124
    • 125
    • 126
    • 127
    • 128
    • 129
    • 130
    • 131
    • 132
    • 133
    • 134
    • 135
    • 136
    • 137
    • 138
    • 139
    • 140
    • 141
    • 142
    • 143
    • 144
    • 145
    • 146
    • 147
    • 148
    • 149
    • 150
    • 151
    • 152
    • 153
    • 154
    • 155
    • 156
    • 157
    • 158
    • 159
    • 160
    • 161
    • 162
    • 163
    • 164
    • 165
    • 166
    • 167
    • 168
    • 169
    • 170
    • 171
    • 172
    • 173
    • 174
    • 175
    • 176
    • 177
    • 178
    • 179
    • 180
    • 181
    • 182
    • 183
    • 184
    • 185
    • 186
    • 187
    • 188
    • 189
    • 190
    • 191
    • 192
    • 193
    • 194
    • 195
    • 196
    • 197
    • 198
    • 199
    • 200
    • 201
    • 202
    • 203
    • 204
    • 205
    • 206
    • 207
    • 208
    • 209
    • 210
    • 211
    • 212
    • 213
    • 214
    • 215
    • 216
    • 217
    • 218
    • 219
    • 220
    • 221
    • 222
    • 223
    • 224
    • 225
    • 226
    • 227
    • 228
    • 229
    • 230
    • 231
    • 232
    • 233
    • 234
    • 235
    • 236
    • 237
    • 238
    • 239
    • 240
    • 241
    • 242
    • 243
    • 244
    • 245
    • 246

    3.常见的动态内存错误

    3.1 对NULL指针的解引用操作

    int main()
    {
    	int* p = (int*)malloc(40);
    
    	*p = 20;//如果p接收到的是空指针,就会出现问题
    
    	free(p);
    	p = NULL;
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11

    解决方法:对 malloc、calloc、realloc这种动态内存开辟的函数返回值进行检测

    int main()
    {
    	int* p = (int*)malloc(40);
    	if (p == NULL)
    	{
    		return 1;
    	}
    	*p = 20;
    
    	free(p);
    	p = NULL;
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14

    3.2 对动态开辟空间的越界访问

    int main()
    {
    	int* p = (int*)malloc(40);
    	if (p = NULL)
    	{
    		printf("%s\n", strerror(errno));
    		return 1;
    	}
    
    	int i = 0;
    	for (i = 0; i <= 10; i++)
    	{
    		p[i] = i;
    	}
    
    	free(p);
    	p = NULL;
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20

    3.3 对非动态开辟内存使用 free 释放

    int main()
    {
    	int a = 10;
    	int* p = &a;
    	//......
    
    	free(p);
    	p = NULL;
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11

    3.4 使用 free 释放一块动态开辟内存的一部分

    int main()
    {
    	int* p = (int*)malloc(40);
    	if (p == NULL)
    	{
    		return 1;
    	}
    
    	//使用
    	int i = 0;
    	for (i = 0; i < 5; i++)
    	{
    		*p = i;
    		p++;
    	}
    
    	//释放
    	free(p);
    	p = NULL;
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22

    3.5 同一块动态内存多次释放

    int main()
    {
    	int* p = (int*)malloc(40);
    	//...
    	free(p);
    	//...
    	free(p);
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10

    p 指向的动态开辟的空间已经释放了,但是 p 还是指向那一个空间,是十分危险的,p 此时是一个野指针,所以在 free 之后要把指针置空。

    3.6 动态开辟内存忘记释放(内存泄露)

    void test()
    {
    	int* p = (int*)malloc(100);
    	//...
    
    	int flag = 0;
    	scanf("%d\n", &flag);
    	if (flag == 5)
    	{
    		return;
    	}
    
    	free(p);
    	p = NULL;
    }
    
    int main()
    {
    	test();
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    int* test()
    {
    	int* p = (int*)malloc(100);
    	if (p == NULL)
    	{
    		return p;
    	}
    
    	//...
    	return p;
    }
    
    int main()
    {
    	int* ret = test();
    	//忘记释放了
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19

    忘记释放不再使用的动态开辟的空间会造成内存泄露。

    切记:动态开辟的内存一定要释放,并且正确释放

    4.几个经典的笔试题

    以下题目出自《高质量的C/C++编程》

    4.1 题目一:

    void GetMemory(char* p)
    {
    	p = (char*)malloc(100);
    }
    
    void Test(void)
    {
    	char* str = NULL;
    	GetMemory(str);
    	strcpy(str, "hello world");
    	printf(str);
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12

    运行test函数会有什么结果?

    GetMemory 函数中的 p 是形参,是局部变量,出作用域被销毁,但是动态内存开辟的空间还在,发生内存泄漏。

    strcpy 中拷贝字符串的目标地址仍是空指针,在解引用一个空指针的时候程序会崩溃。

    
    void GetMemory(char** p)
    {
    	*p = (char*)malloc(100);
    }
    
    void Test(void)
    {
    	char* str = NULL;
    	GetMemory(&str);
    	//str 存放的就是动态内存开辟的100个字节的空间的起始地址
    	strcpy(str, "hello world");
    	printf(str);
    
    	//释放
    	free(str);
    	str = NULL;
    }
    
    int main()
    {
    	Test();
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23
    • 24
    • 25

    这样修改,就解决了问题。

    下面是第二种改法:

    char* GetMemory()
    {
    	char* p = (char*)malloc(100);
    	return p;
    }
    
    void Test(void)
    {
    	char* str = NULL;
    	str = GetMemory();
    	strcpy(str, "hello world");
    	printf(str);
    
    	free(str);
    	str = NULL;
    }
    
    int main()
    {
    	Test();
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23

    4.2 题目二:

    char* GetMemory(void)
    {
    	char p[] = "hello world";
    	return p;
    }
    void Test(void)
    {
    	char* str = NULL;
    	str = GetMemory();
    	printf(str);
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11

    运行Test会出现什么结果?

    在函数 GetMemory 中,创建了一个局部数组 p 并将其地址返回。然而,一旦函数执行完毕,p 将被销毁,其内存将被释放。

    因此,返回的指针将指向无效的内存地址。

    修复这个问题的一种方法是使用动态内存分配,例如 malloc,并确保在不再需要时释放该内存。

    int* test()
    {
        //返回栈空间的地址
        //栈上的数据都是临时的
        //函数执行完毕后,栈上的数据会被弹出,释放相应的空间。
    	int a = 10;
    	return &a;
    }
    
    int main()
    {
    
    	int* p = test();
    	printf("hehe\n");
    	printf("%d\n", *p);
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18

    这段代码存在一个潜在的问题,涉及到指针和生命周期的问题。

    test 函数中,创建了一个整数 a 并返回了它的地址。然而,一旦函数执行完毕,a 将超出其作用域,其内存将被释放。

    因此,返回的指针将指向一个无效的内存地址。

    当尝试打印 *p,但由于 a 已经超出了作用域,p 指向的内存可能已经被其他数据覆盖,这将导致未定义的行为。

    如果不打印"hehe\n",内存不会被覆盖,打印出的还是10,若加上,打印出来的就是4

    4.3 题目三:

    void GetMemory(char** p, int num)
    {
    	*p = (char*)malloc(num);
    }
    void Test(void)
    {
    	char* str = NULL;
    	GetMemory(&str, 100);
    	strcpy(str, "hello");
    	printf(str);
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11

    运行Test函数会有什么结果?

    会打印 hello ,但是忘记了free,造成内存泄漏。

    在 Test 最后面加上

    free(str);
    str = NULL;
    
    • 1
    • 2

    就得到了解决。

    4.4 题目四:

    void Test(void)
    {
    	char* str = (char*)malloc(100);
    	strcpy(str, "hello");
    	free(str);
    	if (str != NULL)
    	{
    		strcpy(str, "world");
    		printf(str);
    	}
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11

    运行Test会出现什么结果?

    其中 str 指向的内存空间被释放后没有及时置空,str 成为了野指针,仍旧指向原来的地址,判定非空后将“world”字符串拷贝到原来地址后面的内存中,属于非法访问,要尽量避免这种情况。

    所以,在动态开辟空间后要及时释放空间,并将指向空间起始位置的指针置空。

    5. C/C++程序的内存开辟

    在这里插入图片描述

    C/C++程序内存分配的几个区域:

    1. 栈区(stack):在执行函数时,函数内局部变量的存储单元都可以在栈上创建,函数执行结束时这些存储单元自动被释放。栈内存分配运算内置于处理器的指令集中,效率很高,但是分配的内存容量有限。栈区主要存放运行函数而分配的局部变量、函数参数、返回数据、返回地址等。
    2. 堆区(heap):一般由程序员分配释放,若程序员不释放,程序结束时可能由OS回收。分配方式类似于链表。
    3. 数据段(静态区)(static): 存放全局变量、静态数据。程序结束后由系统释放。
    4. 代码段:存放函数体(类成员函数和全局函数)的二进制代码。

    实际上普通的局部变量是在栈区分配空间的,栈区的特点是在上面创建的变量出了作用域就销毁。

    但是被 static 修饰的变量存放在数据段(静态区),数据段的特点是在上面创建的变量,直到程序结束才销毁。

    所以生命周期变长。

    6. 柔性数组

    柔性数组(flexible array)

    C99 中,结构体中的最后一个元素允许是未知大小的数组,这就叫做[柔性数组]成员。

    typedef struct S
    {
    	int i;
    	int a[0];//柔性数组成员
    }S;
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5

    有些编译器会报错无法编译还可以改成:

    typedef struct S
    {
    	int i;
    	int a[];//柔性数组成员
    }S;
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5

    6.1 柔性数组的特点

    • 结构中的柔性数组成员前面必须至少一个其他成员。
    • sizeof 返回的这种结构大小不包括柔性数组的内存。
    • 包含柔性数组成员的结构用 malloc() 函数进行内存的动态分配,并且分配的内存应该大于结构的大小,以适应柔性数组的预期大小。
    typedef struct S
    {
    	int i;
    	int a[0];
    }S;
    
    int main()
    {
    	printf("%d\n", sizeof(S));//输出4
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12

    6.2 柔性数组的使用

    typedef struct S
    {
    	int i;
    	int a[0];
    }S;
    
    int main()
    {
    	int i = 0;
    	S* p = (S*)malloc(sizeof(S) + 100 * sizeof(int));
    	if(p == NULL)
        {
            return 1;
        }
        //业务处理
    
    	p->i = 100;
    	for (i = 0; i < 100; i++)
    	{
    		p->a[i] = i;
    	}
    	free(p);
        p = NULL;
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23
    • 24
    • 25
    • 26

    这样柔性数组成员 a ,相当于获得了 100 个整型元素的连续空间。

    6.3 柔性数组的优势

    上述的代码也可以设计为:

    struct S
    {
    	int n;
    	int* arr;
    };
    
    int main()
    {
    	struct S* ps = (struct S*)malloc(sizeof(struct S));
    	if (ps == NULL)
    	{
    		return 1;
    	}
    	ps->n = 100;
    	ps->arr = (int*)malloc(40);
    	if (ps->arr == NULL)
    	{
    		return 1;
    	}
    	//使用
    	int i = 0;
    	for (i = 0; i < 10; i++)
    	{
    		ps->arr[i] = i;
    	}
    	for (i = 0; i < 10; i++)
    	{
    		printf("%d ", ps->arr[i]);
    	}
    
    	//扩容
    	int* ptr = (int*)realloc(ps->arr, 80);
    	if (ptr == NULL)
    	{
    		return 1;
    	}
    
    	//使用
    
    	//释放
    	free(ps->arr);
    	free(ps);
    	ps = NULL;
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23
    • 24
    • 25
    • 26
    • 27
    • 28
    • 29
    • 30
    • 31
    • 32
    • 33
    • 34
    • 35
    • 36
    • 37
    • 38
    • 39
    • 40
    • 41
    • 42
    • 43
    • 44
    • 45
    • 46

    两个代码可以完成同样的功能,但是使用柔性数组的实现有两个好处:

    **第一个好处是:**方便内存释放

    如果我们的代码是在一个给别人用的一个函数中,我们在里面做了二次内存分配,并把整个结构体返回给用户。

    用户调用 free 可以释放结构体,但是用户并不知道这个结构体的成员也需要 free ,所以不能指望用户来发现这件事。

    所以,如果我们把结构体的内存以及成员要的内存一次性分配好了,并返回用户一个结构体指针,用户做一次 free 就可以把所有的内存也给释放掉。

    **第二个好处是:**这样有利于访问速度。

    连续的内存有益于提高访问速度,也有益于减少内存碎片。

    有一篇文章很好:C语言结构体里的数组和指针

    //业务处理
    
    p->i = 100;
    for (i = 0; i < 100; i++)
    {
    	p->a[i] = i;
    }
    free(p);
    p = NULL;
    
    return 0;
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11

    }

    
    这样柔性数组成员 a ,相当于获得了 100 个整型元素的连续空间。
    
    ### 6.3 柔性数组的优势
    
    上述的代码也可以设计为:
    
    ```c
    struct S
    {
    	int n;
    	int* arr;
    };
    
    int main()
    {
    	struct S* ps = (struct S*)malloc(sizeof(struct S));
    	if (ps == NULL)
    	{
    		return 1;
    	}
    	ps->n = 100;
    	ps->arr = (int*)malloc(40);
    	if (ps->arr == NULL)
    	{
    		return 1;
    	}
    	//使用
    	int i = 0;
    	for (i = 0; i < 10; i++)
    	{
    		ps->arr[i] = i;
    	}
    	for (i = 0; i < 10; i++)
    	{
    		printf("%d ", ps->arr[i]);
    	}
    
    	//扩容
    	int* ptr = (int*)realloc(ps->arr, 80);
    	if (ptr == NULL)
    	{
    		return 1;
    	}
    
    	//使用
    
    	//释放
    	free(ps->arr);
    	free(ps);
    	ps = NULL;
    
    	return 0;
    }
    
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    • 6
    • 7
    • 8
    • 9
    • 10
    • 11
    • 12
    • 13
    • 14
    • 15
    • 16
    • 17
    • 18
    • 19
    • 20
    • 21
    • 22
    • 23
    • 24
    • 25
    • 26
    • 27
    • 28
    • 29
    • 30
    • 31
    • 32
    • 33
    • 34
    • 35
    • 36
    • 37
    • 38
    • 39
    • 40
    • 41
    • 42
    • 43
    • 44
    • 45
    • 46
    • 47
    • 48
    • 49
    • 50
    • 51
    • 52
    • 53
    • 54

    两个代码可以完成同样的功能,但是使用柔性数组的实现有两个好处:

    **第一个好处是:**方便内存释放

    如果我们的代码是在一个给别人用的一个函数中,我们在里面做了二次内存分配,并把整个结构体返回给用户。

    用户调用 free 可以释放结构体,但是用户并不知道这个结构体的成员也需要 free ,所以不能指望用户来发现这件事。

    所以,如果我们把结构体的内存以及成员要的内存一次性分配好了,并返回用户一个结构体指针,用户做一次 free 就可以把所有的内存也给释放掉。

    **第二个好处是:**这样有利于访问速度。

    连续的内存有益于提高访问速度,也有益于减少内存碎片。

    有一篇文章很好:C语言结构体里的数组和指针

  • 相关阅读:
    没有哪件事比可视化运维大屏上线更有意义了!这一天等了好久
    【软考软件评测师】案例专题——白盒测试
    k3s 上的 kube-ovn 轻度体验
    陕西省2022年化学工程师职称评审流程全在这里
    计算机毕设(附源码)JAVA-SSM基于的校园商城
    34岁上岸,我终于圆了自己的考研梦
    奇安信发布《2024人工智能安全报告》,AI深度伪造欺诈激增30倍
    【SpringCloud微服务】- Eureka服务注册与服务发现Discovery
    Java数据结构————优先级队列(堆)
    U盘格式化后 容量变小如何解决
  • 原文地址:https://blog.csdn.net/Lixinze__/article/details/134451477